I find myself in the unfortunate position to announce that I am suspending this difficult struggle without having won anything substantial. However, this struggle is not over yet nor do I intend to leave it unfinished. The suspension is temporary; some of the reasons are the obvious ones. Some are not. I apologise to those who have supported me that I cannot share the reasons publicly at this point. Should I need to continue I will explain publicly and in detail the reasons I chose the temporary suspension. I will continue to fight for what I deserve and hopefully will not need to continue.

The justice system has been humiliated. So far, the only success of this hunger strike is that it has highlighted its contradictions. In terms of the barricades I have attempted to raise, there have been the statements of the lawyers, changing the mood of the “throw them inside and throw away the keys” logic. But my personal request remains in the air. And my commitment that I wouldn’t stop seems betrayed at this point. This weighs on me, of course, and despite knowing that my intention is – if necessary – to continue at a more fruitful time in the near future; but as I said before, not everything can be said at this moment and I hope it will not have to be said. Closing this announcement, I want to wholeheartedly thank those who have supported me in any way. Those who took a stand, those who transcended their social roles because empathy prevailed. But above all, those who fought tooth and nail to break the enforced silence, those who were beaten in the streets to express their solidarity, those who took risks and those who starved in prison. To the latter I owe my life. If all this had not happened, at this moment the conditions for this suspension wouldn’t exist. That’s all for now. I still look forward to my immediate release.

Everything continues…

Yiannis Michailidis




Βρίσκομαι στην δυσάρεστη θέση να ανακοινώσω ότι διακόπτω αυτόν τον δύσκολο αγώνα, χωρίς να έχω κερδίσει κάτι ουσιαστικό. Ωστόσο δεν ολοκληρώθηκε αυτός ο αγώνας και δεν σκοπεύω να τον αφήσω ανολοκλήρωτο. Η διακοπή είναι προσωρινή.Κάποιοι απ’ τους λόγους είναι οι προφανείς. Κάποιοι δεν είναι. Ζητώ συγγνώμη από όσους με στήριξαν που δεν μπορώ να μοιραστώ τους λόγους δημόσια αυτή τη στιγμή. Σε περίπτωση που χρειαστεί θα επανέλθω, θα εξηγήσω αναλυτικά δημοσίως τους λόγους που επέλεξα την προσωρινή διακοπή.Θα συνεχίσω να διεκδικώ αυτό που δικαιούμαι και ευελπιστώ να μη χρειαστεί να επανέλθω.

Το σύστημα δικαιοσύνης έχει εξευτελιστεί. Μοναδική επιτυχία της απεργίας πείνας μέχρι στιγμής ότι ανέδειξε τις αντιφάσεις του. Όσον αφορά το ανάχωμα που επιχείρησα να βάλω, υπήρξαν οι τοποθετήσεις των νομικών, που μεταβάλλουν το κλίμα που έπαιζε, της λογικής «πέτα τους μέσα και πέτα τα κλειδιά». Το προσωπικό μου αίτημα όμως παραμένει στον αέρα. Και η δέσμευσή μου ότι δεν θα σταματούσα, αυτή τη στιγμή φαντάζει προδομένη. Αυτό με βαραίνει φυσικά, και ας γνωρίζω ότι η πρόθεσή μου είναι -αν χρειαστεί- να συνεχίσω σε πιο γόνιμο χρόνο στο άμεσο μέλλον.Αλλά όπως είπα και πριν, αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να ειπωθούν όλα και ελπίζω να μην χρειαστεί να ειπωθούν.Κλείνοντας αυτή την ανακοίνωση, θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όσους με στήριξαν με οποιοδήποτε τρόπο. Όσους πήραν θέση, όσους τοποθετήθηκαν, όσους υπερέβησαν τους κοινωνικούς τους ρόλους επειδή κυριάρχησε η ενσυναίσθηση. Αλλά κυρίως όσους πάλεψαν με νύχια και με δόντια να σπάσουν την επιβεβλημένη σιωπή, όσους ξυλοκοπήθηκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, όσους ρίσκαραν και όσους πείνασαν στις φυλακές. Στους τελευταίους οφείλω τη ζωή μου. Αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά, αυτή τη στιγμή δεν θα υπήρχαν οι προϋποθέσεις να αναστείλω.Αυτά προς το παρόν. Εξακολουθώ να προσβλέπω στην άμεση απελευθέρωσή μου.Όλα συνεχίζονται…

Γιάννης Μιχαηλίδης